Voor de sukkelaars die nog steeds geen gebruik maken van iTunes heb ik veel video-fragmentjes opgenomen. Makkelijker kunnen we het niet maken ...!

 

 

 

Voor de luie donders:

de ultieme lijstjes staan

helemaal aan het eind!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

By the way, daar gaan we nog eens een essay over schrijven: de devaluatie van de term Zappa-achtig, Zappa-esk e.d., door het veelvuldig gebruik daarvan in muziekrecensies, als de recensent even niet weet hoe hij andere ritmes dan de 4kwartsmaat, andere harmonieën dan II-V-I, onverwachte muzikale wendingen en rare geluidjes moet omschrijven. (moet je horen wie ’t zegt!)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het enige voordeel bij het nadeel van een te vroeg gestorven genie is dat je het verzameld werk in een overzichtelijke hoeveelheid kunt verzamelen en bevatten.

 

2009 REVISITED


Amstelveen, 31 december 2009.

Ha goede vrienden,

Geef toe: jullie waren even bang dat er geen overzicht kwam en dachten misschien wel: hè hè, daar zijn we vanaf. Maar zie daar dwarrelt het alsnog jullie mailbox binnen op 1 januari 2010 (mooi jaartal, zeker voor iemand die gek is op veelvouden van 5). Later dan voorgaande jaren, maar wel met het jaar helemaal achter de rug, want daar heb ik meteen tag één te pakken. Op de valreep van 2008 heb ik de belangrijkste invloed voor 2009 opgedaan en dat is raar. Je gaat niet bijna heel 2009 ophangen aan een ontdekking uit 2008 en toch is dat wat er gebeurd is. Jammer maar waar. Dat zal me nu niet meer overkomen, dus heb ik doorgeschreven tot en met 31 december 2009, zodat dat dit jaar … volgen jullie me nog? Nou ja laat maar, even een nieuwe alinea en mezelf hernemen …

De Schrijver

(de schrijver ’s ochtends vroeg met kamerjas in zijn Music-Cockpit)


Lenine
Zo aan het eind van het jaar, rond het produceren van dit overzichtje, ben ik dus bovengemiddeld met muziek bezig. Dan kijk ik ook altijd even of ik alles nog overzie, check nog wat linkjes hier en daar en loop mijn lijstjes met “altijd-nog-een-keer-nader-te-bestuderen” muziek door en daar stond hij: de naam van een muzikant die mijn goede vriend Erwin me al zo vaak had genoemd en waarvan ik, naar later bleek op zijn aanraden, al een paar jaar geleden een CD (iTunes was toen nog letterlijk toekomstmuziek) had aangeschaft: LENINE! En verdomd, hij had eindelijk een lemma gekregen in iTunes, omdat er net een nieuw album uit was: Labiata. Geluisterd, gedownload en verkocht; een soort Veni, Vidi, Vici! Dus. Maar wel op 30 december 2008 om 15:14 uur en dus te laat voor mijn overzicht over 2008 dat ik toen al op het web had geknald. Maar wat ben ik vervolgens het afgelopen jaar vaak op É Fogo de kamer in gedanst. De kracht van dat nummer is die doorlopende slagwerkpulse, waardoor je er onmogelijk stil op kunt blijven zitten. En toen moest ik er dus verder aan geloven. Op vrijdag 13 februari vertelde ik mijn “ontdekking” enthousiast aan de aanbrenger van de tip en noemde Erwin me nog een paar titels (inmiddels is een aantal daarvan te vinden op iTunes), waarvan ik dus volledig plat ga voor Falange Canibal, uit reeds 2002! Het was nog een hele tour om aan meer CD’s te komen, maar mijn goede vriendin Josée Koning hielp mij met haar Braziliaanse connecties uit de brand en inmiddels staan er vijf albums van deze Braziliaan op mijn iPod! De eerst helft van mijn 2009 stond voor een belangrijk deel in het teken van deze Lenine. Nu dus voor jullie lekker te donwloaden van iTunes (mazzelaars!). Luister vooral naar de fantastische instrumentatie, de lekkere gitaren en het creatieve gebruik van de moderne opnametechnieken en effecten.

(even op you tube zoeken: Lenine acustico mtv)

En dit jaar …?
Ja hoor ook dit jaar zat door de verhevigde aandacht het venijn in de staart. De tweede editie van het Brokkenfestival van Corrie van Binsbergen in het Bimhuis bracht evenals vorig jaar mooi nieuws aan het licht.  Allereerst de Zappa-coverband Stinkfoot. Allemaal jonge musici uit de Brokkenfabriek. De band staat onder leiding van Darius Timmer (zoon van jazzsaxafoniste Vera Vingerhoeds) en Jasja Offermans (dochter van Corrie en bassist Hein Offermans), die door hun ouders zijn opgevoed onder het genot van Zappa-klanken, en die dat wel eens zelf wilden spelen, met name de rocknummers. Ik hield dat zelf vroeger altijd voor nagenoeg onspeelbaar en nu staan daar 12 middelbare scholieren loei strak Zappa te spelen. Dus denderde More Trouble Every Day en als uitsmijter een mooie versie van Inca Roads door het Bimhuis (dit hier is het origineel, als geheugensteuntje). En dat dan weer opgevolgd door een trio van Ud (Arabisch luit voor de agnosten), mondharmonica en elektrische gitaar, gevolgd door een Cello Quintet o.l.v. Ernst Reijseger en tot slot de Zweedse groep Paavo. Wat is dat toch met die Scandinaviërs en kindstemmetjes-zangeressen (Björk enzo). Ook hier weer maar dan in een soort post-bop, rock (en sorry daar issie weer) Zappa-eske setting. Heel verfrissend.

En … en … en … omdat ik in het Bimhuis was voor Corrie, keek ik in de pauze weer even in dat voortreffelijke maandoverzicht van het Bimhuis (waarom sturen ze me dat niet meer op en krijg ik het tegenwoordig over de mail, zonder de plaatjes erbij, want de plaatjes zeggen ook heel veel over de muziek!?) en zie ik daar de jonge Amerikaanse pianist John Escreet met het album Consequences. Hallo Mensen, O.N.M.I.D.D.E.L.L.I.J.K. gaan luisteren! Maar let wel: de luisteraars die het meest uit dit album zullen halen are the ones who can enjoy listening to avant-garde jazz one minute and straight-ahead post-bop the next.” Begrijpt u wel …

Maar goed …
…, Lenine is een “oude ontdekking”, dus blijft de vraag wat bracht 2009 aan echt nieuws? Heel globaal terugblikkend viel het wat mij betreft een beetje tegen. Los van de "oude" "ontdekking" Lenine, niet die ene topper die het hele jaar kleurt. Ik heb “maar” 1001 nummers gedownload van iTunes (altijd nog 3,5 dagen muziek hoor! circa 65 CD's). Of kwam dat omdat ik met mijn neus een beetje te veel in het verleden zat? Naast Lenine heb ik me de eerste maanden van het jaar namelijk ook nog bezig gehouden met het complementeren van het volledige werk van het Esbjörn Svensson Trio (u weet wel de in 2008 overleden Zweeds jazzpianist, blijven gedenken die man! zie overzicht 2008).

In de pers was men wel lyrisch over van alles en nog wat nieuws, maar … ik kon er niet altijd volledig voor warmlopen. De grootste flop in  dat opzicht was wat mij betreft Animal Collective (net zoiets als vorig jaar TV on the Radio). Wat ik daar niet allemaal voor lovende recensies over gelezen heb in alle kranten en muziekbladen. En iedere keer dacht ik: ik probeer het maar weer (Merriweather Post Pavillion staat nu op) maar het pakt me niet. Te bestudeerd, te afstandelijk, geen lekker geluid, nee dus.


Ook unaniem lovend was men over Kyteman en dat kan ik delen wat betreft het live optreden van Kyteman’s Hip Hop Orkest (twee keer gezien en gehoord, waarvan één keer van nabij in de Philharmonie!). Geweldig! De CD The Hermith Sessions is niet slecht, maar haalt hij niet bij het excitement van het live Hip Hop Orkest.


Ja, ik zeur misschien een beetje, maar het gaat mij er om dat er toch ieder jaar weer iets echt nieuws te ontdekken moet zijn. Een nieuw geluid. Het enige wat mij betreft dat daar echt aan beantwoordt is The Raah Project met het album Score. In basis jazz, maar met hedendaags gecomponeerde, rap, hip hop en rock elementen op een ingenieuze wijze gecombineerd. Gecompliceerd genoeg om vaker te beluisteren en er steeds iets nieuws in te ontdekken. En Grizzly Bear dan ook weer wel wat mij betreft; met het album Veckatimest. Daar gebeuren dan weer allerlei spannende dingen. Maar Blakroc van de rockers van The Black Keys, nu met rap, hoeft voor mij dan weer niet. Rap is voor mij sowieso een heel dun lijntje: soms kan het, meestal niet. Dat ellendige geschreeuw van zo’n rapper en ik luister toch al nooit naar teksten, dus dan wordt het wel heel vervelend. Maar rappers (of beter hiphoppers) als Speakerbox, André 3000 en Pete Philly zijn heel erg muzikaal en dan is het weer erg goed.

We gaan nu even systematisch langs de rubrieken:

1. Van eigen bodem, 2. Nieuw werk van oude bekenden, 3. De Jazz (de Big Band, maar ook het piano trio in het bijzonder), 4. De Blues (oude liefde roest niet!), 5. Over de Doden niets dan Goeds.

Zie nu bij het nalopen van mijn rubriek Aangeschaft in 2009 ook erg veel oude spullen, die ik gewoon nog op mijn iPod moest hebben (Swordfishtrombones van Tom Waits, Ten van Pearl Jam (in een nieuw digitaal jasje), The Velvet Underground & Nico (die met de banaan), veel Michael Jackson en Supersister (ja, ja, eindelijk op iTunes!!!)). En … dit jaar de iPhone aangeschaft (wat een heerlijkheid), maar daar load ik dus ook op down, dus dat is wel weer een hele administratie allemaal.

Van eigen bodem
Kyteman dus. In de gaten houden, die Colin Blenders, want dat is een groot en origineel talent. Er is een geweldige DVD van een live optreden maar YouTube biedt natuurlijk ook allerlei materiaal voor de sukkels die niet ter plaatse zijn geweest. Goed ook dat hij uit eigen beweging al weer gestopt is met zijn Hip Hop Orkest en op zoek gaat naar iets nieuws. Zelfde geldt voor het geweldige NL duo Pete Philly & Perquisite. Ze speelden in het kader van hun afscheidstournee nog een keer in de Stadsschouwburg in Haarlem. Apollo-Theatre-New-York-achtige allure! En kijk dan als afscheid nog even naar deze geweldige clip van hun hit Mystery Repeats (zat al in mijn overzicht van 2007!).


Nieuw en origineel De Staat met het album Wait for evolution. Beetje Tom Waits-punk-achtige hoekigheid. Onlangs kwam voorman Tom Florim samen met NL zangeres Leine (van Roosbeef) nog met een origineel Nederlands album met nummers op teksten van mentaal minder begaafden: De Speeldoos. Met de geweldige rap: Jezus is de zoon van God! Als de kerk zo aan de slag gaat laat ik me stante pede weer inschrijven als praktiserend RK. Beslist leuk! Leuk, leuk? Niet het goed woord. Mooi! Kijk nou echt even naar deze video en zie een essentie van leven gevangen in Kunst (s.v.p. even niet storen aan de knullige presentatie van M. van Nieuwkerk!).

Veel jazz van eigen bodem, met als altijd veel kwaliteit. Opvallend: The Ploctones o.l.v. gitarist Anton Goudsmit met het album 050. Heerlijke funky jazz met de scheurende gitaar van Goudsmit als leader. Verder Eric Vloeimans met deel III van Gatecrash: Heavens above, Benjamin Herman met Blue Sky Blond, Corrie van Binsbergen met haar Grote Brokken en Kado uit de hel! (Zappa liefhebbers zie hieronder: KIJKEN & LUISTEREN!).


Corrie en de Grote Brokken - Jazz op het Dak 2006

Corrie van Binsbergen | MySpace Music Videos

Een nieuwe funky soul loot aan de Nederlandse talentenboom is beslist trompettist Rob van de Wouw met het album Reboot your soul. En heel origineel van eigen bodem The New Earth Group met Eric Vloeimans op trompet. Niet (nog) op iTunes, maar deels gratis te downloaden van hun eigen site. Een beetje dat jaren 70-Captain-Beefheart-gevoel.

Een vaste waarde in de Nederlandse popscene is inmiddels C-mon & Kipsky, di jaar met een nieuw album: We are square. Live ook een echte aanrader deze heren. Even by the way: gaan jullie sowieso wel eens naar een live concert? Ben dit jaar o.a. samen met Erwin naar George Duke & het Metropole Orkest (nee Ferdinand van S., dat is geen duf Hilversums televisie-orkest,) geweest en mijn neef Ferdinand G. had me samen met 27 andere mannen uitgenodigd voor een busreis naar Paul McCartney (waarover hier vlak onder meer) ter gelegenheid van zijn 50e verjaardag. Historisch, die busreis … en oh ja, Sir Paul ook!

Nieuw werk van oude bekenden
Dan moeten we toch echt wel beginnen met de geremasterde Beatles. Ik heb de hele doos net besteld na het horen van Abbey Road. Voorts had ik zoals geschreven het grote genoegen Sir Paul 9 december jl. live te mogen horen in het Gelredome en dat was wel wat mannen!. Kippenvel als Paul himself achter de vleugel plaats neemt en het piano intro inzet van Let it be (alsof je Bach live zijn Wohltemperierte Klavier ziet spelen), of als hij met een akoestische gitaar om zijn nek voorgaat in de samenzang met 35.000 man van Yesterday, of met diezelfde 35.000 man a capella Give Peace A Chance. Wat een show en wat een energie van deze 67-jarige held.


In dit rijtje hoort ook de geremasterde versie van Ten van Pearl Jam. En als we dan toch wat meer in heavy hoek bezig zijn: Porcupine Tree met The Incident en Muse met The Resistance (niet schrikken hoor jongens, maar hier luister ik dus ook naar,  gewoon lekker rammen met die gitaren). Op wie ik dan toch een beetje uitgeluisterd ben is Tom Waits dit jaar met Glitter and Doom. Een beetje te veel van hetzelfde en hij begint nu wel heel erg over de top rauw te brullen. Luister dan liever naar Joe Henry met The man I keep hid van het album Blood form Stars. Eels met Hombre Lobo: Het probleem van veel muzikanten is dat je het na een paar albums toch te veel gaat herkennen. De verrassing is er af en het wordt meer van hetzelfde, variaties op een thema en dat blijft dan toch niet boeien. Zelfs mijn grote held John Zorn heeft daar last van op O’o; zijn tweede easy listening album.

Wie er met zijn tweede album (nog?) aan weet te ontkomen en door mij op de valreep van het jaar is gewondload is Canadees Patrick Watson met Wooden Arms. Wat een originaliteit weer. Het nummer Machinery of the heavens valt toch echt wel in de categorie ongehoord. Valt het bij nader inzien misschien toch wel weer mee dit jaar. Wordt bij ieder keer luisteren mooier!


Jazz …
De jazz blijft toch wel mijn basis inspiratiebron. Dit jaar weer veel spannends van de big bands:

  1. Per Henrik Wallin and his gangTiveden (Noorwegen pakt uit!)
  2. The Flat Earth SocietyCheer me, Perverts! (België op herhaling!)
  3. Darcy James Argue’s Secret SocietyInfernal Machines (nog een nieuw Canadees supertalent aan het firmament)
  4. Tom Bancroft Orchestro InterruptoThe Ballad of Linda & Crawford (Brit Band!)
  5. Pierro UmilianiOde to Duke Ellington (Italië aan zet!)

De nieuwste van het Nederlandse Tetzepi, Seed, heb ik nog niet te pakken kunnen krijgen en iTunes loopt weer wat achter, maar klinkt veelbelovend.

Heel gek is Elvis Schoenberg’s Orchestre Surréal (ga daar even kijken!) met Manic VooDoo Lady. Hendrix goes Big Band!

En de kleinere jazz-ensembles:

  1. Brad ShepikHuman Activity Suite
  2. Mostly Other People Do The KillingThis is our Moosic
  3. Ben AllisonLittle things run the world
  4. Jan Garbarek GroupDresden In Concert (met superdrummer Manu Katché en heel spacy geregistreerd!)
  5. Tom HarrellPrana Dance

En de pianotrio’s doen ook weer mee:

  1. OAM trio – Trilingual
  2. Borah Bergman trio – Luminescence
  3. Aaron ParksInvisible Cinema

Opvallend al die Joodse/Klezmer invloeden! En verder gewoon goed pianist zijn: Gwylim Simcock (Wales of all places!) en eerder genoemde John Escreet. En gewoon eerlijke jazzrock is nog steeds Mike Stern (ziet er niet uit) met Big Neighborhood.


… & Blues (& wereld …)
Oude liefde roest niet en blues = blues, daar weet je lekker wat je hebt. En dat geldt zeker voor Matt Schofield met zijn nieuwe album Heads Tails & Aces. Lekker vette gitaarblues (Is een tip van Anton T. Gerard van L. ken je hem?). Het goede nieuws kwam hier dit jaar ook van een oude bekende: een mooi nieuw album van good old Cuby en zijn Blizzards: Cats Lost.

Komt dat zien donderdag 18 maart in de Philharmonie te Haarlem vijf dagen voor de Big Night:

dinsdag 23 maart, Club Phil met Willem Hoogewerf!

Mooi bruggetje naar de (jazzy) wereldmuziek die mij steeds meer in zijn en haar macht krijgt en dit jaar tot het volgende mooie lijstje heeft geleid:

  1. Carlos Bica & AzulBeliever
  2. Anouar BrahemThe astounding eyes of Rita
  3. Amadou & MariamWelcome to Mali (twee blinde musici uit Mali, onweerstaanbaar!)

Over de Doden niets dan goeds
Ik weet even niet meer zo goed over welke doden ik het wilde hebben een paar alinea’s geleden. In ieder geval natuurlijk Ramses Shaffy, waardoor een paar dagen weer lekker Kijk omhoog Sammy mee gezongen (mijn zonen vonden het: saaaaaaaaaai!). Zoals gezegd: Michael Jackson, dus ook weer een paar dagen lekker Bad mee swingen en toch weer een poging doen de Moonwalk letterlijk onder de knie te krijgen (de zonen natuurlijk weer sneller en beter dan de vader). En verder: Martin Bril, maar die maakte geen muziek, al klonken sommige van zijn beste columns mij als muziek in de oren (hoe lul ik me hier uit?). En wie er verder aan het muzikalefront zijn dood gegaan herinner ik me nu even niet meer.

(De) Het Lijstje(s)
Ik moet er uiteindelijk dan toch echt ook aan geloven en (de)het lijstje(s) maken over het jaar 2009, wat IK dus dit jaar voor mezelf heb “ontdekt”.


De CD top 10:

  1. LenineLabiata (eervolle vermelding: Falange Canibal!)
  2. Patrick Watson - Wooden Arms
  3. The Raah ProjectScore
  4. Grizzly BearVeckatimest
  5. The Ploctones050
  6. The Flat Earth SocietyCheer me, Perverts!
  7. Darcy James Argue’s Secret SocietyInfernal Machines
  8. C-Mon & Kipsky - We Are Square
  9. Mike Stern - Big Neighborhood
  10. KytemanThe Hermit Sessions

En gewoon lekkere nummers die ik dit jaar heb gedownload:

  1. É Fogo – Lenine
  2. Prana – Tom Harrell
  3. Paper Nut – Jan Garbarek & manu Gatché
  4. Kuru/Speak like a child – Jaco Pastorius & Herbie Hancock
  5. Lay it down – Matt Schofield
  6. Before the beginning – John Frusciante
  7. Big Neighborhood – Mike Stern
  8. More is less - C-Mon & Kipsky
  9. De Liefde - The Shooting Party
  10. Say Please - Monsters of Folk

En lekker live gehoord:

  1. Maarten van Roozendaal met band
  2. Pete Philly & Perquisite
  3. Kytemans Hip Hop Orkest
  4. Paul McCartney
  5. Egon Kracht & The Troupe – Zappa Unplugged
  6. Stinkfoot
  7. Esther Apituley met haar Viola Quartet
  8. George Duke en het Metropole Orkest
  9. Zita Swoon (stopt er even mee)
  10. Leon Giezen met Mondo Leone

Jezus wat een geklik, volgend jaar zal ik me proberen te beperken, maar we zijn weer klaar! Voorgaande muzikale jaren zijn na te lezen op www.jaaplampe.nl. En verder vanuit The James Light Studio’s gewoon een inspirerend 2010!

Jaap 'James Light' Lampe

PS: als we dan toch met videootjes bezig zijn ...

PPS: het jaar van de Kamerjassen zullen we maar zeggen !

PPPS: was het allemaal niet te chaotisch?

PPPPS: en die vorig jaar aangeschafte elektrische gitaar, hoe is het daar mee?

PPPPPS: goed, dank u wel!

T e r u g (richting huis)

 

 

 

 

 

 

lekker

klikken

kijken

luisteren

 

 

 

let op

muzikant/band

nummer/album

sideline

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Is dit te veel om te bevatten in 1 jaar?